-
تفاوت خلوص
کاربید سیلیکون سبز: خلوص بالا (SiC ≥99.0%)، درصد آهن کم، لبه‌های کریستالی تیز، خاصیت خود تیز شوندگی خوب و درصد ناخالصی کم.
کاربید سیلیکون سیاه: محتوای SiC بالای 98٪، ناخالصی آهن بیشتر و سختی کمتر در مقایسه با کاربید سیلیکون سبز.
-
مقایسه عملکرد برش، زبری سطح و لب پریدگی لبه
راندمان برش
SiC سبز: لبه‌های برش تیز، راندمان حذف مواد بالاتری را ارائه می‌دهند.
SiC سیاه: چقرمگی بالا از شکستگی دانه جلوگیری می‌کند و در نتیجه نیروی برش ضعیف‌تر و سرعت برش پایین‌تری در شرایط یکسان ایجاد می‌شود.
زبری سطح Ra
SiC سبز: لبه‌های برش تیز، خطوط برش ظریف و یکنواختی با مقادیر Ra برتر ایجاد می‌کنند که به راحتی مشخصات نوری را برآورده می‌کند.
SiC سیاه: تمایل به ایجاد شکستگی ناشی از فشار، تشکیل خطوط برش ناهموار و خراش‌های درشت دارد.
لب پریدگی لبه
SiC سبز: دانه‌های خود تیزشونده امکان برش میکرو پیوسته را فراهم می‌کنند و تراشه‌های کوچکتر و منسجم‌تری ایجاد می‌کنند که برای برش دقیق شیشه نوری ایده‌آل است.
SiC سیاه: دانه‌های بزرگ اصطکاک فشاری ایجاد می‌کنند که به راحتی منجر به ایجاد بریدگی در لبه‌ها و اندازه‌های ناپایدار براده‌ها می‌شود.
خطر ناخالصی (برای کاربردهای نوری حیاتی است)
SiC سیاه حاوی آهن بالاتری است که ممکن است باعث ایجاد لکه‌های سیاه، آلودگی سطحی و عیوب باقی‌مانده پس از پولیش روی شیشه شود.
SiC سبز را می‌توان در گریدهای کم آهن تهیه کرد که برای محصولات رده بالا مانند لنزهای نوری و زیرلایه‌های نوری مناسب است.
-
طبقه بندی کاربرد
کاربید سیلیکون سبز (GC): اولین انتخاب برای برش سیمی دوغابی شیشه نوری، کوارتز، یاقوت کبود و سرامیک‌های مرغوب.
کاربید سیلیکون سیاه: برای سنگ معمولی، مواد نسوز و سنگ‌زنی خشن کم‌هزینه استفاده می‌شود؛ برای شیشه اپتیکی مناسب نیست.
-
گریدهای رایج میکروپودر سبز سیلیکون کاربید برای برش سیمی شیشه نوری:
۶۰۰#، ۷۰۰#، ۸۰۰#، ۱۰۰۰#، ۱۲۰۰#، ۱۵۰۰#، ۲۰۰۰#، ۳۰۰۰#
